Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε τη βράβευση της μαθήτριας μας, Ζωής Κοκκίνη, η οποία απέσπασε το 2ο Βραβείο στον 42ο Παγκρήτιο Μαθητικό Λογοτεχνικό Διαγωνισμό.
Ο διαγωνισμός, που αποτελεί έναν από τους μακροβιότερους και πιο έγκριτους θεσμούς ανάδειξης της νεανικής δημιουργίας στην Κρήτη, διοργανώθηκε από τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Νομού Χανίων (Σ.Φ.Ν.Χ.) σε συνδιοργάνωση με την Περιφέρεια Κρήτης και το Πνευματικό Κέντρο Χανίων.
Η μαθήτρια διακρίθηκε στην κατηγορία Ποίηση με το έργο της ” O Αχιλλέας” ξεχωρίζοντας ανάμεσα σε πλήθος συμμετοχών από σχολεία όλης της Κρήτης.
Η επίσημη τελετή βράβευσης πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 22 Μαρτίου 2025, ώρα 11.30 π.μ. στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων, παρουσία εκπροσώπων της εκπαιδευτικής κοινότητας και των τοπικών αρχών.
Η επιτυχία αυτή αποτελεί τιμή για το σχολείο μας και πηγή έμπνευσης για όλους τους μαθητές μας. Θερμά συγχαρητήρια στη Ζωή για το ταλέντο και το ήθος της!
Τις σκέψεις της για την ξεχωριστή αυτή εμπειρία της μας κατέθεσε η ίδια η Ζωή Κοκκίνη:
”«Η ποίηση είναι τα μαθηματικά της λογοτεχνίας και ίσως ο στενότερος συγγενής της μουσικής. Σε κάθε περίπτωση η ποίηση είναι μια απαιτητική τέχνη του λόγου. Είναι, μάλλον, το μετά του τραύματος, είναι το πόθεν του κλονισμού, είναι η λοξή ματιά στον κόσμο και στα πράγματα μέσα κι έξω μας. Είναι σκέψη, στοχασμός με κανόνες δύσκολους. Είναι λογική κατασκευή που οδηγεί σε συναισθηματική και νοητική έκρηξη. Είναι οι ρωγμές και οι ραγισματιες μας. Έχει λυγμό και υπαινιγμό, πυκνότητα. Ρωτάει και δεν απαντάει ποτέ, έχει κώδικες και μυστικά. Ένα συναρπαστικό χάος την προκαλεί να το οργανώσει σε λέξεις με ευθύνη και βάρος. Θέλει αποκρυπτογράφηση. Είναι δηλαδή δυο κουβέντες αλλιώτικες και προσωπικές. Είναι μορφή και περιεχόμενο. Έχει τη δική της διαλεκτική» Αυτά είναι κάποια από τα λόγια που ειπώθηκαν κατά την τελετή βράβευσης από την κυρία Β. Περράκη, μέλος της κριτικής επιτροπής, και συνοψίζουν εύστοχα την ουσία της ποίησης.
Αν κάτι μου έμεινε από την όλη εμπειρία ήταν αυτό. Το να κατανοήσω ,δηλαδή, τι ακριβώς είναι η ποίηση και γιατί με εκφράζει τόσο. Επίσης, είναι πολύ συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους που καταλαβαίνουν την ευαισθησία σου, όπως και το γεγονός ότι τους αγγίζεις με τα δημιουργήματα σου. Η τέχνη είναι θεραπεία για όλους μας…”
